14th

11 czerwca godzina 03:34

"Każdy sen, ten czarowny i piękny,
zbyt długo śniony zamienia się w koszmar.
A z takiego budzimy się z krzykiem."
A. Sapkowski

Tym oto cudnym cytatem chciałem rozpocząć tego posta... Jak sam cytat mówi - sny które są właśnie cudowne, czarujące, piękne ; kiedyś czy indziej zamieni się w najgorszy ludzki koszmar... no właśnie...
Wiem dziwna pora na pisanie posta no ale co poradzić... Sam cytat mówi o tym czemu pisze... Był sobie piękny sen... tsa... naprawdę piękny... taki ,że wolałbym ,żeby już naprawdę mi się to nie śniło... Kochana osoba, pocałunek, lampka wina, czerwone róże ,które w nagłym momencie zmieniają się na czarne i krwawią. A następnie śmierć... śmierć tej Ukochanej osoby.
Krzyk - cichy krzyk ( żeby nikogo nie budzić )... bicie serca gorsze niż przed zawałem ,ale do przeżycia. Potem rozglądasz się czy wszystko jest okey. Jest... To tylko piękny sen który zamienił się właśnie w koszmar...

Teoretycznie czuję się lepiej. Lecz wolałbym w końcu poznać ten sens. Niby mym sensem jest żyć dalej, w uśmiechu ze znajomymi, przy piwie ,przy kompie ,przy czymkolwiek... Ale już o traci już sens ten prawdziwy... i traci... i traci...